Een tweede thuis op de dagbesteding

4 juni 2020 | Blog Jeanette

Het is vijf jaar geleden dat ik voor het laatst bij de dagbesteding in de Schoorsteegt was. Toen was ik bij de opening van de locatie. Mijn beeld van de dagbesteding stamt dus nog uit 2015. Hoe zou het nu zijn? Ik wil er graag een blog over schrijven om een kijkje achter de schermen te geven. Vanwege de coronamaatregelen kan ik niet onaangekondigd aanwippen. Daarom wordt het een “dagje” dagbesteding. Het wordt een hele ervaring en een heel ander verhaal dan ik had verwacht.

Zodra ik binnenkom, valt de warme sfeer mij op. Naast de aangename temperatuur, wordt iedereen hartelijk en persoonlijk welkom geheten. Daardoor ervaar je: ik doe er toe en mensen verwachten dat ik kom vandaag. Dat moet ook zeker zo voelen voor de cliënten. Als hun tweede thuis.

Het valt mij op dat de collega’s die er werken bijna allemaal 50 + zijn. De generatie die qua leeftijd het dichtst bij de ouderen staan en hen daardoor ook goed kunnen begrijpen. Alle medewerkers hebben hun eigen expertise. Er zijn heel veel mogelijkheden om aan ideeën vorm te geven.

Meestal komt een cliënt binnen via de WMO en soms wordt de hulpvraag op een andere manier neergelegd. Er wordt veel maatwerk geleverd. Van elke cliënt is bekend wat zijn of haar achtergrond is en voor elke cliënt wordt een plan bedacht. Dat plan wordt doorgesproken met de cliënt en de familie. Alles sluit dus aan op de wensen en behoeften van de cliënt.

Iemand mag deelnemen aan een activiteit maar het hoeft niet. (Maar zegt iemand overal nee tegen, dan wordt daar wel over gepraat: wat gaat er mis, kunnen er nog dingen anders etc.)
 
Maar dan is er ook nog de groepsdynamiek. Wat nu als iemand zich stoort aan het gedrag van de ander? Dan wordt er gekeken naar de oorzaak. Is het een terugkerend refrein van iets? Er wordt muziek ingezet, een gesprek aangeknoopt en soms wordt gekeken of een andere groep beter is.

Geweldig om te zien wat dit alles met iemand doet. De sfeer is zo ontspannen. Juist daaraan kun je zien dat men zich thuis voelt.  

Het treft me dat ik ook een stuk machteloosheid zie. Een cliënt vertelt dat er iemand in de buurt is overleden. Ze is er ondersteboven van. Op afstand wordt er ruim aandacht gegeven en getroost. Toch zie ik op ieders gezicht ook een blik van: ik zou een knuffel willen geven. Maar met anderhalve meter afstand gaat dat niet.

Ook veel activiteiten kunnen momenteel niet worden gedaan. Terwijl BEWEGEN zo belangrijk is. Neem een activiteit als sjoelen. Een cliënt staat op, loopt naar de sjoelbak toe, sjoelt met zijn rechterarm en ook eens met zijn linker. Dat alles stimuleert de spieren. De afwas doen is ook zoiets. Mensen komen in actie, de spieren worden in beweging gezet en ondertussen wordt er bijgepraat. Ogenschijnlijk zijn het hele normale dingen, maar alle activiteiten hebben het doel om cliënten te ACTIVEREN! Nu dit soort activiteiten niet kunnen worden gedaan, bedenken de begeleiders allerlei alternatieven om te voorkomen dat de cliënten te veel blijven zitten.

Geweldig! Wat een creativiteit in huis (en tuin) en wat een enorme berg met empathie is hier aanwezig.

Na mijn dagje dagbesteding blijf ik eraan denken. Dít is nu precies wat ik in de afgelopen jaren steeds meer ben gaan missen. Zorgen voor de ander. De zorg blijft altijd kriebelen, maar als praktijkopleider kan ik het nauwelijks zelf meer in praktijk brengen. Tijden veranderen, omstandigheden ook. Daarom ga ik na de zomer stoppen als praktijkopleider. Het is mooi en waardevol geweest. Ik ga mij richten op iets nieuws, de DAGBESTEDING!

We staan u graag te woord

Bonkelaarplein 12
3363 EL Sliedrecht
Onze cliënten geven
Stichting Waardeburgh:
Zoek, vind en waardeer zorgaanbieders op ZorgkaartNederland.nl
8.2

Stichting Waardeburgh is 119 keer gewaardeerd op ZorgkaartNederland en heeft een gemiddeld cijfer van 8.2.

Bekijk alle waarderingen of plaats een waardering

zorgkaart nederland